Bir gece daha devrildi Ankara da.

Her gece biraz daha uzağa gittin.

Sen uzaklaştıkça ağladım.

Susmadım bir dakika bile.

Sen gittin her şeyden ayrıldım.

Tek başıma kaldım yine,

Belki özlemdi, belki çaresizliğim,

Kendimleydi, yüreğimleydi kavgam.

Sen gidince dört duvar arasına kilitledim,

Ruhumu, yüreğimi, bedenimi.

Her gece..

Ama her gece seni aradım zifiri karanlık gecede.

Toprak kokan havada aradım kokunu.

Odam sessiz, karanlık ve bir o kadarda soğuktu

Her şey yalındı…

İhanetler yoktu gecede…

Sen yoktun..

Duvarları bile siyaha boyadım yokluğunda.

Yüreğimin siyahıydı duvarlara vuran.

Sen gidince her şey siyah oldu benim dünyamda.

Yüreğim buz tuttu…

Üşüdüm..

Sensiz geçen her gece daha da üşüdüm…

Hiç bu denli ağlamamıştım..

Bu kadar duygu yüklü olmamıştı yüreğim..

Yalnızlığın ve sensizliğin içinde boğuluyordum.

Bu ayrılık büyük geldi  bana

Taşıyamadım,

Dayanamadım…

Soğuk gecelerde yokluğun acımasızdı,

Kaçıp saklanmak vardı bedenine…

Her şey düşmandı bana sen yanımdayken,

Zaman hep acımasızdı,

Ve alıp götürdü seni benden,

Zamansızca alıp götürdü…

Her gidişin ölümdü yüreğime…

Hazır değildim ki ben bu ayrılığa..

Taşıyamadım büyük geldi bu ayrılık bana...

 abidin abi bana ait bir yazı sizlerle paylaşmak istedim...