Bir gece daha devrildi Ankara da.

Her gece biraz daha uzağa gittin.

Sen uzaklaştıkça ağladım.

Susmadım bir dakika bile.

Sen gittin her şeyden ayrıldım.

Tek başıma kaldım yine,

Belki özlemdi, belki çaresizliğim,

Kendimleydi, yüreğimleydi kavgam.

Sen gidince dört duvar arasına kilitledim,

Ruhumu, yüreğimi, bedenimi.

Her gece..

Ama her gece seni aradım zifiri karanlık gecede.

Toprak kokan havada aradım kokunu.

Odam sessiz, karanlık ve bir o kadarda soğuktu

Her şey yalındı…

İhanetler yoktu gecede…

Sen yoktun..

Duvarları bile siyaha boyadım yokluğunda.

Yüreğimin siyahıydı duvarlara vuran.

Sen gidince her şey siyah oldu benim dünyamda.

Yüreğim buz tuttu…

Üşüdüm..

Sensiz geçen her gece daha da üşüdüm…

Hiç bu denli ağlamamıştım..

Bu kadar duygu yüklü olmamıştı yüreğim..

Yalnızlığın ve sensizliğin içinde boğuluyordum.

Bu ayrılık büyük geldi  bana

Taşıyamadım,

Dayanamadım…

Soğuk gecelerde yokluğun acımasızdı,

Kaçıp saklanmak vardı bedenine…

Her şey düşmandı bana sen yanımdayken,

Zaman hep acımasızdı,

Ve alıp götürdü seni benden,

Zamansızca alıp götürdü…

Her gidişin ölümdü yüreğime…

Hazır değildim ki ben bu ayrılığa..

Taşıyamadım büyük geldi bu ayrılık bana...

 abidin abi bana ait bir yazı sizlerle paylaşmak istedim...

Türk ekonomisini yakın takibe alan yabancılar, Birçok Türk şirketlerini satın alarak ülke ekonomisinde söz sahibi olmuşlardır.

Bu ülke Cumhuriyetin ilk döneminde yokluklarla fabrikalar kurup, raylar döşemiş, ilk iş olarak da tüm özel şirketleri millileştirmişken, bizler bu ulusun nesilleri olarak neden koruyamadık.  Milli şirketlerimiz tek tek elden çıkarılırken neden göz yumduk, gençlerimizi yabancı şirketlerin kadrosuna neden mahkum ettik. Neden...

Özelleştirmeler adı altında yapılan satışlar ile ekonomimiz ciddi yaralar alırken, milli değerlerimiz hızla el değiştirirken ülke borçlarımız eksilmediği gibi katlanarak büyüyor.

Gelirlerinin nerelere harcandığının cevabı da Türk kamuoyuna verilmesi gerekiyor, verilemiyorsa eğer hukuk insanlarının da ülke adına hesap sorması gerekiyor?

Birleşmiş Milletler Genel Sekreteri Butros Gali'nin özelleştirilmelerle ilgili anlamlı görüşü şöyleydi "yeterli alt yapıya sahip olmayan azgelişmiş ülkelerin özelleştirmeden herhangi bir yarar sağlamaları mümkün değildir. Bu unsurların yeterince gelişmemiş olduğu toplumlarda piyasa ekonomisi kısa sürede bir soygun düzenine dönüşmektedir "diyor (Metin Aydoğan'ın Ne yapmalı Kitabı). Sizce de öyle değil mi?

2008 yılında öngörülen büyük özelleştirmeler listesinde Halk Bankası, Karadeniz Bakır İşletmeleri, SEKA, Türkiye Demir Çelik İşletmeleri, Türkiye Elektrik Dağıtım A.Ş., Tekel, Türkiye Denizcilik İşletmeleri bunlardan bazıları ve sırada bekleyen Şeker fabrikalarımızı ve diğer kalan limanlarımız köprüler, otoyollarımızı, Türkiye'nin en büyük fosfat yataklarının bulunduğu yıllardır atıl durumda bırakılan Mardin Mazıdağı, nehirlerimiz vs.. unutmamamız gerekir.

Aşağıda detaylarıyla tüm satılan şirketlerimize ait bilgileri toplu olarak bulacaksınız. Uzun süreli çalışmanın ve araştırmanın ürünü olan bu çalışma birçok kaynaklardan derlenerek en doğru bilgilere zar zor ulaşılarak hazırlanılmıştır. Çünkü satılan milli değerlerimizden çok satılmış insanların yalan yanlış beyanatlarıyla dolu olan medyamızda bu bilgilere ulaşmak için büyüteç gerekiyordu.

Ülkemizde her şey satıldığı için doğal olarak da listem çok uzun oldu umarım sıkılmadan okursunuz.

Bankacılık Alanında Satılanlar: Oyakbank- Denizbank- Şekerbank- Adabank- Akbank- Altarnatifbank- TurkıshBank- Sitebank- Türkiye Ekonomi Bankası- Yapı Kredi Bankası- Dışbank- Garanti Bankası- Finansbank- C Kredi ve Kalkınma Bankası- Tekfenbank- MNG Bank- Demirbank-Vakıfbank- Emlak Bankası- Türkiye Halk Bankası- İmar Bankası- Kıbrıs Kredi Bankası- Marmara Bank- İmpexbank- Toprakbank- Tat Yatırım Bankası.

Sigortacılık Alanında Satılanlar: Ray Sigorta- Acıbadem Sağlık Hizmetleri Acıbadem Sigorta- Başak Sigorta ve Başak Emeklilik- Türkiye Genel Sigorta- Anadolu Hayat Emeklilik- Garanti Sigorta ve Garanti Emeklilik- İhlas Sigorta- İsviçre Sigorta- Emek Hayat Sigorta- Şeker Sigorta- Global Hayat Sigorta- Ankara Emeklilik- TEB Sigorta- Ak Emeklilik- Güven Sigorta.

Diğer Satılanlar: Petkim- Tüpraş- Erdemir- Eti Alimünyum (Seydişehir)- Eti Bakır- Eti Gümüş- Eti Krom- Demirdöküm- İzocam- Döktaş- Biletix- UN RO RO- AFM- Eczacıbaşı İlaç- Falım ve Firs- Dentistanbul- Türktelekom- Avea- Telsim- Turkcel- Sabancı Dupont- EnerjiSA- İstanbul Hilton- Zapmedya- Gittigidiyor.com- TGRT Televizyonu- Süper FM ve Metro FM- Star Gazetesi- Star TV- Sabah ve ATV Kanalları- Boyner Holding- Migros- İstanbul İETT Garajı- Araç Muayene İstasyonu- Tekel Alkollü İçkiler Bölümü- Tekel Sigara Bölümü- Petrol Ofisi- Havaş- Gima- Kuşadası Limanı- Antalya Limanı- İzmir Alsancak Limanı- Mersin Limanı- İskenderun Limanı- Derince Limanıdır - Samsun Gübre sanayii.

Ülkemizin her alanına girmiş olan, tahminen yüzde yetmişinden fazlasına sahip olan yabancı sermaye girişine ilaveten, emlak ve toprak satışları ne zaman son bulacak?

Evet geriye ne kaldı diye sorabilirsiniz ?

Ben de soruyorum? Yanıtını bulamıyorum?

Yetkililer açıklamada bulunurlarsa aydınlanacağız elbet.

 Bu dinlediğim son şarkı bizim üstümüze söylenmiş. Kilit vurdum kalbime, umutlarıma. Ne bundan böyle sevdaya dair bir şeyler beklenebilir yüreğimden ne de nefret edebilirim birinden. Ben hamal değilim ki; hep kahrını taşıyım ömrün. Alın artık üzerimden hayata dair ne varsa. Alın sevdaya dair acıları, paylaşın aranızda...

 Sen sanıyorsun ki, kolay geliyor gidişin bana.. Arkanı döndüğün ilk anda gözlerim gülecek mi yeniden sanıyorsun? Söylesene! Sen ne sanıyorsun aşkı, sevgiyi, söylesene! Kolay olan, kaçmaksa, yalansa, vazgeçişse; ben zor olanı seçiyorum ve Seni Hala Seviyorum.

 Sen öyle san, farzet ki her şey çok kolay... Gittiğini sandığın sen, giderken bende kalanlarını, yani seni, yani aşkı, yani bizi alamayacaksın benden.... Geri vermeyeceğim onları, benim onlar, bana ait.

 Biliyor musun, acı olan asla gidişin değil.. Belki bir gün sevmeyi öğrendiğin de yanında ben olmayacağım.. Bir sabah gözlerini yeni doğan güne açtığında başkası olacak yatağında.. Benim içinse sadece "sen" var olacaksın baktığım her yerde... Ve işte ilk defa o gün sebepsiz ağlayacağım, o gün yağan yağmur gizlemeyecek gözyaşlarımı. Kim bilir belki de aynadaki hayalin ilk kez asacak suratını bana ve o sabah sensiz ve üşümüş uyanacağım!

 Her şeyin bir bedeli var biliyorum ve bende bu bedeli ödüyorum. Ödediğim bedel sensizlik, yalnızlık, aşksızlık. Oysa yüreğim her şeye rağmen mutlu olmanı diliyor.

 Seni bulduğum yerden başlıyorum yürümeye.. Seni düşünüyor ve gecenin ayazında üşüyorum. Veda bile etmeden gidişin geliyor aklıma, sadece susuyorum.

 SENSİZİM ÜŞÜYORUM...

**Hasan Efengi' nin Hikayesi

Sevgili Dostlar,
Bu gün sizlerle duyduğum bir öyküyü ve öyküyle ilgili bir şiiri paylaşmak istiyorum.
Hasan Efengi’nin Hikayesi:

Hasan Efengi Kayseri-Gesi-Darsiyak(Kayabağ köyü) köyünde yaşamış, bir Türk gencidir.
Hasanın annesi çok yiğit, Muğlalı bir efenin kızıymış bu yüzden, Hasan “efe oğlu” anlamına gelen “efengi” lakabıyla anılırmış.
Hasanın babası yiğit bir Türk levendiymiş, Muğla da görevli iken, Muğla’lı bir efenin kızı ile tanışıp evlenmişler. Karısını kendi memleketi olan Kayserinin Gesi - Darsiyak Köyüne getirip, orada yaşamlarını sürdürmeye başlamışlar.

Dasiyak Köyünde Osmanlılar zamanında, Türk genci Hasan, bir Ermeni kızına aşık olur. Kızın adı Sofia.
Hasanın ailesi kızı istemeye gitmişler, Sofianın ailesi, “oğlunuz hiristiyan olur ve Agop ismini alırsa ancak o zaman kızımızı veririz” demişler.
Hasanın ailesi bunun üzerine köyün imamına gidip fikir danışmışlar. “Oğlumuz Sofia’yı seviyor, kızı istemeye gittik fakat oğlunuz hiristiyan olursa kızımızı veririz” derler. İmam da: “hiristiyan olurum demekle hiristiyan olunmaz, iman kalptedir, dinimizce sakıncası yoktur, kızı alana kadar tamam hiristiyan oldum diyebilir oğlunuz” demiş.
Bunun üzerine, Sofia’nın ailesine giderek, “teklifinizi kabul ediyoruz, oğlumuz hiristiyan olacak ve Agop ismini alacak” diyerek kızı yeniden istemişler. Bunun üzerine Ermeni aile, kızları Sofia’yı Hasan’ a vermişler.
Düğün günü gelmiş, Sofia’ nın ailesinin adeti üzerine düğünde, Ermeni kilisesinde yemek şöleni ile nikah bu sırada yapılırmış. Ama nikahın olacağı gün hiristiyanların oruç gününe rastlamış, yemek sırasında hiristiyanlar oruçlu oldukları için, yağlı yiyecekleri “yağlısın ama yağsızsın” diyerek yemeleri, kalben Müslüman olan Hasana çok ters gelmiş. Hasan eline yağlı ekmek alıp, nikahı kıyacak papaza: “bu ekmek yağlı mıdır”, papaz: “evet” demiş, bunun üzerine Hasan: “yağlı yağsız olur mu”, papaz: “hayır” deyince, “Hasan’da Agop olmaz” deyip, atının terkisine Sofia’yı alıp kaçırmış.

Asıl öykü bundan sonra başlıyor:

Hasan kızı alıp, dağlara kaçırıyor, bir rivayete göre Erciyes’e, diğer bir rivayete göre ise Toroslara kaçırıyor.Kızın babası ve yakınları peşlerine düşüyorlar, fakat yetişemiyorlar. İzlerini kaybettirdiklerinde Hasan ve Sofia evleniyor, çoluk-çocuğa karışıyorlar. Zamanla Sofia’ da Müslüman oluyor. Yıllar sonra memleket hasreti ile köylerine dönmeye karar veriyorlar. Köylerine gelirken yolda bir rum bunları tanıyor ve gidip Ermenilere haber veriyor. Ermeniler de yollarını kesip Hasan’ın karısı Sofia ile bir kız bir erkek çocuklarını öldürüyorlar. Hasan ve küçük oğlu yaralı olarak kurtuluyorlar. Türkler, Hasan ve oğluna yardım ediyorlar. Zamanla Hasan ve oğlu iyileşiyor fakat Hasan’ın içinde Ermenilere karşı bir öfke gelişiyor. Ermenilerden yaptıklarının intikamını almak istiyor. Ermenilerden korunmak ve intikamını almak için, şimdi köyde Karatepe mevkiinde Hasan Efengi olarak bilenen kaleyi ve mağarayı yaptırıyor. Sonuçta katledilen eşinin ve küçük çocuklarının intikamını alıp, kızın babasını etkisiz hale getiriyor ve kalesine çekiliyor. Şimdi o kaleye “Hasan Efengi orda mısın” diye bağırınca karşıdan “evet buradayım” yine “Hasan Efengi hayatta mısın” deyince karşıdan “evet hayattayım” diye yankı yaptığı ve bu sesleri gönül gözü açık olanların duyduğu anlatılırmış.

Hasan Efengi köprüde Ermenilerce katledilmiş, bu sırada Hasan’ a hiç yardım eden olmadığı için, bunun üzerine annesi Hasan’nın ardından şu ağıdı yakmıştır:

Darsiyak derlerde derenin içi
Neydi vurdular Hasanın suçu
Al kanlar içinde kaküllü saçı
Yürü Hasan yürü dostun yoğumuş

Darsiyak içine kurmayın pazar
Kondurmayın sinekleri yareler azar
Hasan öldü diye kırat boş gezer
Yürü Hasan yürü dostun yoğumuş
…..
….
Bu dörtlüklerin,ozanının kim olduğu bilinmemektedir.

Can Alıcı Eylüller...

Dokun! Can Alıcı Eylüllerin
Kandan, İrinden Gözlerine Çocuğum
Fırsat Buldukça...
Deş! O Sızlayan Yaraları
Neşter İle Değil,
Aklın İle, Mantığın İle Deş
Hayatta Kaldıkça...

Ve Sor Çocuğum, Birşeyler Sor Ona
Sessiz Kalma!..
Dünü Sor, Dünkü Yılları
Yaşayamadığımız Mutluluğu,
Yaşadığımız Acıları,
Yitirdiğimiz Umutları Sor.
Bizleri de Sor, Onları da...
Sadece Gençliğimiz Değil Kaybettiğimiz
Bütün Ömrümüzü Sor...
Meydanlarda Sor Bizi,
Kavgalarda Yumruk Yumruğa
Bunamış İnsanların Kininde Arama Bizi
Kem Gözlerde,
Taş Yüreklerde Arama...
Hakka Kabza Tutan Eller,
Namus Kirleten Beller,
Yalan Söyleyen Diller Bizim Değil Çocuğum...

Dedikleri Gibi Vahşet Değiliz Biz
Katliam; Hiç Değil...
Biz ki; Sevdasına Tutkun Denizlerin Mavisiyiz
Gökyüzünü Kıskandıran,
Biz Hedefiz,
On İkiyiz,
Yaylım Ateş Menziliyiz...
Biz ki; Bıçak Uçlarında Parmak Uçlariyla Dolaşan
Sırtından Vurulmuş Sevdalı,
Kurumuş Ağacın Yeşil Dalı
Biz ki; Ulubatlı,
Dev Gibi Orduyu Yenen Bin Atlı...
Tanı Bizi Çocuğım
Tanı...

Seçme Zamanın İyiyi, Güzeli
Ayırma Zamanın Yalanı, Dolanı
Ne Bana Kız,
Ne Kimseye Gücen
Yaşamı Öğren Çocuğum...

'Çocukluğumu Yaşayamadım,
Doyasıya Gülemedim, Hep Sensin' Deme Bana,
Ben Hiç Yaşayabildim mi ki?
Ben Gülebildim mi?
Benim de Oyuncaklarım Olmadı Oynayacak,
Salıncaklarım Olmadı...
Bir Uçurtmam Vardı Kamıştan,
Kırıktı Kanadı
O da Uçmazdı Zaten...
Bir Kemerli Pantolonum Olmadı Giyecek,
Buram Buram Kokardı da Burnuma
Bir Parça Çarşı Ekmeği Bulamazdım Yiyecek,
Daha Neler Neler Çocuğum...
Sen Kadarken Katıldım Bu Kervana,
Sonrası, Kabus Dolu Rüya...

Hiç Korkmadık mı, Ağlamadık mı?
Çok...Ama Yılmadık, Yıkılmadık...
Kimseye Anlatamadık İçimizi
Kimi de Anlamak İstemedi Bizi
Ve Tam Yakaladık Derken Güneşi,
Tuttular Ellerimizi Zincirlere Vurdular...
Sonra Bu Lekeyi Onlar Sürdü Alnımıza
Bu Hayatı Onlar Reva Gördü Çocuğum.
Sanma Biz Gördük,
Sanma Biz Ördük Bu Kaderi
Yoksa İstemez miydim Şimdi
Karanlıktan Süzülüp Sana Gelmeyi...
İçim Gidiyor, Can Atıyorum
Lakin Önümü Kesiyor Dört Duvar
Adım Atamıyorum...

Kısmet Olur da Gelirsem Birgün,
Doya Doya Öpüp Koklayacağım,
Luna Parklara Götüreceğim Seni
Çarpışan Arabalara Bindireceğim,
Gazoz İçireceğim...

Kim Der ki; Gün Doğmaz, Güneş Doğmaz
Açacak Gözlerini İrkilen Tarih,
Yeni Bir Sayfa Daha Açacak
Ve Kanımızla Destanlar Yazacak...
Okuyacak O Zaman Ürkek Bekleyişin Sahipleri
Bir de Bizi Okuyacak,
Sen Kayıtta Kalma Çocuğum...

 
Er Mektubu...

ARKADAŞOlmasın o ta içtenGülen gözlerde yaşBir gün gelip ayrılsak daSeninle arkadaşBir kıvılcım düşer önceBüyür yavaş yavaşBir bakarsın volkan olmuşYanmışsın arkadaşDolduramaz boşluğunuNe ana ne kardaşBu en güzel bu en sıcakDuygudur arkadaşOrtak olmak her sevinceHer derde kedereVe yürümek ömür boyuBeraberce el eleOlmayacak o ta içtenGülen gözlerde yaşBir gun gelir ayrılsak daSeninle arkadaş
KENDİM İÇİN YAŞAMIYORUMhayatı kendim için yaşamıyorum. ve korkmuyorumhiç birşeyden. başıma gelecekleri de biliyorum.herşeye rağmen düşmana inat yaşayacağız.Yarın bizim çünkü...
BİR GÜNHangi zorluğuyenmemiş insanoğlu.Hele taşıyorsa içindebu insanca sevgiyi.Güzel günlerzorlu duraklardangeçer sevdiğim.Damla damlabirikiyor insan.Damla damla sevgili...Bir günakıp gideceğiz hayata.Duvarlar yıkılacak,açılacak bütün kapılarbilesin.Benim yüreğimsensin şimdiseni vurur durur...Ve yine damla damlaçoğalıyorsun içimde.
KÖPRÜSevgiliyetmiyor 'sevgili' sözütek başına. Karşılamıyoriçimi dolduran duyguyu.Oysa ben 'sevgili'derken nelerdüşünüyorum bilsen.Sonsuz, bir güneşbir yudum rakıçiçeğe durmuş ince birbahar dalıoğlumun sıcak yanağıanamın acılı gözleribabamın tütün kokan elievimizdeki kuşyarının güzel günleri.Anlatılması güç binlerceduygu ve sen...İşte senbeni hayata bağlayanen güzel köprüsün;köprülerin en güzelisin.Sevgilim... Güzelim...İnsanı yaşataniçimizdeki hayat böceğidir.O ölürsehayatımızın da tadı biter.O sakın ölmesinyaşat onu.
CANIMCanım, sevdiğim, yüreğimBu duvarlar bizi ayırmaya yetmez bilesinBu kapılar, bu demir parmaklıklar hava inanBazen bir yumrukta yıkacak kadar güçlüBazen bir serçe kadar güçsüzsem bir nedeni vardırhangi zorluğu yenmemiş insanoğluHele taşıyorsa içinde bu insanca sevgiyi
Canim, Sevdigim, Yüregim...Bu duvarlar yetmiyor bizi ayirmaya bilesin...Bu parmakliklar, bu demir kapilar, bu hava, inan...Bazen bir yumrukta yikacak kadar güçlü,Bazen bir serçe kadar güçsüzsem, bir nedeni vardir...Hangi zorlugu yenmemis insanoglu.Hele tasiyorsa içinde bu insanca sevgiyi.Güzel günler zorlu duraklardan geçer sevdigim.Damla damla birikiyor insan. Damla damla sevgili...Bir gün akip gidecegiz hayata...Duvarlar yikilacak, açilacak bütün kapilar bilesin.Benim yüregim sensin simdi, seni vurur durur...Ve yine damla damla çogaliyorsun içimde.
Eskiden Bilmezdim YalnizligiEskiden bilmezdim yalnizligiBir agaç nasil yalniz degilse ormanindaBir çiçek kendi dalindaEskiden bilmezdim yalnizligiYalnizligin içindeSimdi yalniz, yalniz miyimKopuk muyum dalimdanUzaginda mi kaldim ormanin
Hayat Bize Mutlu Olma Sansi VermediHayat 

Biz ki
Şafak kadar güzelleştirmişken gözbebeklerimizi
Devrimin çağrısına adadık aşkları,
Ağustos güneşi kadar karşı konmaz
Çocuk kadar aydınlık sevdaları.
Ol sebepten
Birer bahar sabahıdır yüreklerimiz
Dağ rüzgarı kadar ferah
su damlası gibi berrak

Biz ki
Beter bir haycanla sarmışken ellerimizi
Bilincin türküsüne kattık aşları,
Bir Nazım şiiri kadar büyülü
Bir partizan şarkısı gibi ürperten sevdaları.
O sebepten
Mutluluk taşar tebessümlerimizden
Tasalara kurban etmeyiz günleri
Yaralı bir kuşa ağlarız da
Bir damla gözyaşı dökmeyiz ömrümüze